|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Ortogonalność (z gr. ortho – proste, gonia – kąt) – uogólnienie pojęcia prostopadłości znanego z geometrii euklidesowej na przestrzenie unitarne, takie jak np. przestrzeń euklidesowa. Szczególnym przypadkiem ortogonalności jest ortonormalność.
edytuj DefinicjaWektory x,y przestrzeni unitarnej X z iloczynem skalarnym Z definicji iloczynu skalarnego wynika, że wektor zerowy jest ortogonalny do każdego wektora przestrzeni unitarnej. Często zamiast o ortogonalności, zgodnie z intuicjami geometrycznymi, mówi się o prostopadłości danych wektorów, choć ostatnie spostrzeżenie rozróżnia prostopadłość od ortogonalności (punkt nie jest prostopadły do dowolnej prostej na płaszczyźnie euklidesowej, lecz jest do niej ortogonalny w sensie euklidesowego iloczynu skalarnego). edytuj Funkcje ortogonalneZe względu na ogólność pojęcia przestrzeni liniowej, a co za tym idzie przestrzeni unitarnej, obejmującego zakresem również przestrzenie wielomianów i innych funkcji, mówi się konsekwentnie o wielomianach ortogonalnych i funkcjach ortogonalnych. Należy wówczas pamiętać względem jakiego iloczynu skalarnego rozpatrujemy ortogonalność. edytuj PrzykładyRozpatrzmy przestrzeń L2, czyli przestrzeń funkcji całkowalnych z kwadratem na przedziale a,b, gdzie iloczyn skalarny dany jest wzorem Innymi przykładem może być układ funkcji edytuj Zobacz też
|
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |