Kwantyfikator ogólny.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Kwantyfikator ogólny to kwantyfikator mówiący, że dane twierdzenie (funkcja zdaniowa) jest prawdziwe przy dowolnej wartości zmiennej.

Istnieją dwie formy zapisu kwantyfikatora ogólnego:

\forall x . \phi(x) (odwrócona litera A w zapisie jest związana z angielskim stwierdzeniem "ALL")

oraz

\bigwedge _ x \phi(x).

Co czyta się "dla każdego x zachodzi φ(x)". Używa się też uproszczonej notacji wyrażenia "dla każdego x należącego do zbioru \mathbb A zachodzi φ(x)". Mianowicie, zamiast

\forall x . (x \in \mathbb A \implies \phi(x))
\bigwedge _ x (x \in \mathbb A \implies \phi(x))

pisze się

\forall x \in \mathbb A . \phi(x)
\bigwedge _ {x \in \mathbb A} \phi(x).


Jeżeli X={x_0,x_1,\cdots ,x_n} stanowi podzbiór (niekoniecznie właściwy) argumentów \!\phi (x) to:


\forall x \in \mathbb X . \phi(x) \equiv \phi(x_0) \and \phi(x_1) \and \cdots \and  \phi(x_n)


Zanegowany kwantyfikator ogólny staje się kwantyfikatorem egzystencjalnym i na odwrót:

\neg \forall x . \phi(x) = \exists x . \neg \phi(x)
\neg \exists x . \phi(x) = \forall x . \neg \phi(x).

Generalnie, jeśli coś zachodzi "dla każdego x", to istnieje takie x, że to zachodzi. Mamy więc implikację:

\forall x . \phi(x) \implies \exists x . \phi(x).

Wyjątkiem są uniwersa puste, w których nie istnieje żaden obiekt. W takim wypadku dla każdego x zachodzi cokolwiek - z fałszem włącznie - bo nie możemy przecież znaleźć żadnego x, dla którego można by wykazać sprzeczność. Z tego powodu zwykle z góry wyklucza się uniwersa puste i zakłada się, że "coś istnieje".

edytuj Zobacz też

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.