|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Ciało krystaliczne (kryształ) – rodzaj ciała stałego, w którym cząsteczki, atomy lub jony nie mają pełnej swobody przemieszczania się w objętości ciała, gdyż zajmują ściśle określone miejsca w sieci przestrzennej i mogą jedynie drgać w obrębie zajmowanych przez siebie miejsc. Kryształy to ciała jednorodne o prawidłowej, uporządkowanej, budowie wewnętrznej. Kryształ posiada symetrię translacyjną, która odróżnia go od ciał amorficznych (ciał bezpostaciowych), np. szkła. Kryształy powstałe w wyniku procesów naturalnych, geologicznych nazywamy minerałami. Niektóre kryształy można opisać za pomocą jednakowego układu odniesienia. W jego skład wchodzą:
Kąty zawarte pomiędzy osiami krystalograficznymi oraz odcinki a, b, c stanowią tzw. stałe sieciowe, wyznaczając kształt komórki elementarnej (zob. Sieć Bravais). Kryształy mają różny stopień symetrii geometrycznej i różne stałe sieciowe. Na tej podstawie pogrupowano je w układy krystalograficzne. Oddziaływania między cząsteczkami tworzącymi kryształ bywają bardzo różne. Mogą to być:
Występują również swoiste "hybrydy", jak np. grafit, który posiada tzw. płaszczyzny grafenowe, w których między atomami występują silne wiązania kowalencyjne, natomiast oddziaływania między płaszczyznami mają charakter sił van der Waalsa. edytuj Zobacz teżkrystalografia, ciekły kryształ, kryształ molekularny, izotropia, jednorodność chemiczna kryształu, jednorodność fizyczna kryształu, układ krystalograficzny, elementy symetrii kryształów, właściwości fizyczne i chemiczne minerałów. |
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |